W połowie lat dziewiędziesiątych ubiegłego wieku PKP przewidywały
zakup nowych lokomotyw elektrycznych. Możliwości trakcyjne zamawianych elektrowozów określono następująco:
- prowadzenie pociągów pasażerskich o masie 600 ton z prędkością 200 km/h,
- prowadzenie pociągów pasażerskich o masie 800 ton z prędkością 160 km/h,
- prowadzenie pociągów towarowych o masie 1200 ton z prędkością 140 km/h,
- prowadzenie pociągów towarowych o masie 2200 ton z prędkością 100 km/h.
W 1996 PKP ogłosiły przetarg na dostawę 50 lokomotyw, 8 w wersji dwusystemowej
(3 kV = i 15 kV 16 2/3 Hz ~) dla prowadzenia pociągów transgranicznych z Niemcami
i 42 w wersji jednosystemowej (3 kV =) głównie dla składów kursujących po CMK.
Przetarg wygrało konsorcjum
ADTranz (ADTranz Italia - Włochy, Vado Ligure
i ADTranz Pafawag - Polska, Wrocław), które zaoferowało lokomotywy typu:
- typ fabryczny 112E, planowana seria na PKP EU43,
- typ fabryczny 113E, planowana seria na PKP EU11.
Początek dostaw przewidywano na 1996. Lokomotywy miały bardzo nowoczesną konstrukcję
m.in. zastosowano hamowanie elektrodynamiczne, silniki trakcyjne asynchroniczne
sterowane tyrystorowo czy komputer pokładowy. Tradycyjny nastawnik w
klimatyzowanej
kabinie maszynisty zastąpiono specjalnym joystick'iem podnosząc ergonomię pracy
maszynisty. Również modułowa konstrukcja pudła lokomotyw wyposażona została w
dodatkowe elementy konstrukcji zwiększające bezpieczeństwo maszynisty podczas wypadku.
Z punktu widzenia cech konstrukcyjnych lokomotywy z wrocławskiego PaFaWagu stanowiły
nową generację pojazdów trakcyjnych w porównaniu z dotychczas eksplotowanymi na PKP elektrowozami.
Wyprodukowane elektrowozy otrzymały nową kolorystykę, EU11 nowe logo grupy PKP i znaki serii
dla nich przewidywane: EU43 i EU11. Mimo wieloletnich prób zarówno na torze doświadczalnym
w Żmigrodzie jak i w pociągach rozkładowych nie zostały zakupione przez PKP
(“ostateczny” termin wprowadzenia EU11 PKP podawało na luty 2002!) i ostatecznie
trafiły one do Włoch. EU43 do prywatnego przewoźnika Rail Traction Company, a EU11 do
państwowych kolei włoskich FS.
Mimo, że lokomotywy typu 112E i 113E nigdy nie należały do inwentarza PKP, to fakt
że na przełomie wieków można je było przez wiele w sumie lat ujrzeć na naszych torach i to w
dodatku w barwach naszego narodowego przewoźnika implikuje, że stanowią one znaczącą pozycję
w zbiorach każdego modelarza kolekcjonującego tabor z epoki V!
 | EU43-007
typ fabryczny: 112E
właściciel: ADTranz PAFAWAG Wrocław | Model firmy “Parowozik” o numerze katalogowym 62557/R. Model
na bazie modelu Roco-62557 (62557 to lokomotywa 112E w malowaniu włoskim, czyli E412). Model przedstawia lokomotywę 112E w barwach przewidywanych dla PKP i noszącą znak serii EU43-007. Malatura modelu odpowiada epoce Va i Vb, kiedy lokomotywy typu 112E były własnością Pafawagu. |
 | EU11-007
typ fabryczny: 113E
właściciel: ADTranz PAFAWAG Wrocław | Model firmy A.C.M.E. o numerze katalogowym 60172. Model przedstawia elektrowóz EU11-007 w malowaniu z okresu kiedy był on własnością producenta. Seria limitowana! Malowanie modelu odpowiada epoce Va i Vb. |
 | EU43-005
typ fabryczny: TRAXX FS140 MS (2006)
właściciel: PKP Cargo
stacja macierzysta: Poznań Franowo | Model firmy A.C.M.E. o numerze katalogowym 60097. Model przedstawia lokomotywę EU43-005 należącą do PKP Cargo. Lokomotywa ta wraz z 5 tego typu od kwietnia 2008 należy do inwentarza PKP Cargo. Model należy więc do epoki VIa. |
 | EU44-???
typ fabryczny: EuroSprinter ES64U4-D
właściciel: PKP IC
stacja macierzysta: IC Centralny? | Model firmy Roco o numerze katalogowym 62599. Model przedstawia lokomotywę EU44 należącą do PKP IC. PKP IC zakupiła łącznie 10 lokomotyw tego typu od firmy Siemens AG (nazwa handlowa “Taurus”). Model należy więc do epoki VIa. |
Wszystkie zdjęcia ze strony firmy “Parowozik”
| 1 Tajemnicą Poliszynela jest fakt, że praktycznie wszystkie modele seryjne A.C.M.E. “polskiego” taboru powstały li tylko dzięki inicjatywie i zabiegom “Parowozika”. Brawo dla Irka i załogi firmy!!! |
